Vandaag reizen we door naar Kyoto, maar alvorens onze treinreis aan te vatten is er nog één ding dat we absoluut willen bezoeken, namelijk het Earthquake Museum.
Op 17 januari 1995 werd Kobe getroffen door een aardbeving van 7,2 op de schaal van Richter. Er waren 6000 doden, 30,000 gewonden, 150,000 gebouwen werden verwoest en 300,000 mensen werden dakloos. Ter ere en nagedachtenis hiervan werd er een museum opgericht waar je het hele gebeuren aan de hand van beelden en filmmateriaal kan herbeleven.
We vertrokken na het ontbijt met de metro en daarna de trein naar Iwaya, dat is het deel van Kobe waar het museum staat en waar ook het epicentrum van de beving was. Wij weren de enige westerlingen die op dat moment het museum bezochten, voor de rest waren er heel veel schoolklassen. Merkwaardig wel hoe gedisciplineerd die kinderen zijn. Wanneer het iet of wat luidruchtig werd in de wachtrij voor binnen te gaan, klapte de meester stilletjes in zijn handen en de rust keerde weer.
We hadden noch eens een gelukje, elke 17de van de maand is de inkom gratis, – de aardbeving gebeurde op de 17de....
Eerst kregen we een film van 7 minuten te zien met beelden van de aardbeving in de verschillende delen van de stad. Gebouwen die instortten, treinen die ontspoorden, bruggen die naar beneden vielen en de branden die daarna overal uitbraken...Daar Japan altijd nogal voorop geweest is met technologie, waren er toen ook al overal bewakingscamera's en hierdoor zijn er heel veel originele beelden. Was wel kei indrukwekkend.
Daarna was er een film over wat er na de aardbeving gebeurde. Redding van mensen, bergen van doden, voedselvoorziening, nieuwe tijdelijke huizen die gebouwd werden enz... Maar vooral – en daar zijn Japaners fier op – de samenhorigheid en behulpzaamheid onder elkaar.
Na het museumbezoek was het tijd om terug naar ons hotel te gaan. Maar eerst moesten we onze plaats op de trein naar Kyoto nog reserveren, dus eerst terug langs het station Shin Kobe.
Gelukkig hadden we vandaag een late checkout omdat we in Crown Plaza logeerden en we lid zijn van de hotelgroep IHG waartoe dit hotel behoort, dan heb je zulke extra voordelen. We konden ons nog effe opfrissen alvorens op de trein te stappen. Was wel nodig, want het was serieus heet vandaag (28°C al in de voormiddag) en het grootste deel van onze wandeling naar het museum en terug was in de vlakke zon.
Om kwart na 2 namen we dan de Shinkanzen naar Kyoto waar we een klein half uurtje later aankwamen (afstand 70km).
Volgende opdracht : ons hotel vinden. Eerst en vooral, de juiste uitgang van het station in Kyoto vinden. Kyoto station is nog verwarrender dan Osaka station. Het heeft verschillende verdiepingen en verschillende uitgangen, die allemaal een verschillende richting uitgaan en het is gigantisch groot. Heeft toch bijna een 20 tal minuutjes geduurd eer we ons goed en wel georiënteerd hadden. Eens de goede uitgang gevonden was het nog een 700 m tot het hotel.
Na de checkin zijn we dan terug een beetje gaan rondlopen in de buurt en kwamen we toevallig uit bij een geocache die we 7 jaar geleden ook al eens gevonden hadden. Toeval wil dat deze dan ook nog eens in een Irish Pub lag, dus hebben we van de nood een deugd gemaakt en er een goei pint gaan drinken.
En zo was onze dag weer om.
Vandaag geen fotootjes. Morgen weer wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten